گابریل گارسیا مارکز میگفت بزرگترین موفقیت زندگیم این بوده است که با چشمان خودم ببینم دیگران چطور فراموشم میکنند. نمیدانم چرا این حرف را زده؟من هر روز این دو هفته قرنطینه که یادم می آمده دوستهایی داشتم که حتی یکبار حالم را نپرسیدند مثل فرو کردن یک خنجر توی قلبم درد کشیده ام! آدمهایی که نمیدانم بعد از این وقتی میبینمشان به چه چشمی نگاهشان کنم؟فراموش کنم یا ببخشم. حتی اگر ببخشم هم فراموش نمیکنم اینان کسانی بودند که من فکر میکردم دوستان منند.ولی حتی برای منبع
درباره این سایت